Close

De verbouwing, een rode draad.


Foto door JESHOOTS.com via Pexels

In oktober 2016 zijn wij begonnen met een verbouwing. Dit om boven een slaapkamer te creëren en beneden een slaapkamer met daaraan grenzend een tweede badkamer met derde toilet. Dit laatste vooral om het huis levensloopbestendig te maken zoals dat tegenwoordig zo mooi heet. Middels de verbouwing zouden automatisch ook de slaapkamer van onze oudste en het kantoor van mijn man worden vergroot. Hoe de kamer van de oudste is geworden kun je lezen in een eerdere blog.

We zouden halverwege 2017 klaar zijn met de verbouwing. Maar wat kan een mens zich vergissen. Nu tweeënhalf jaar na de start van de verbouwing zijn we nog steeds niet klaar en de vraag is maar of het dit jaar wel gaat lukken.

Dit is om meer dan één reden pijnlijk. Allereerst is het een tijdverslindend project omdat mijn man het meeste zelf kan en wil doen, zo nu en dan met hulp van vrienden en/of familie. Dit vooral om kosten te besparen. Geld is dus het tweede pijnpunt. We hebben ons enorm verkeken op de kosten van deze verbouwing.

Verhuizen? Of toch niet…

Mijn man heeft een eigen bedrijf en gelukkig gaan de zaken goed. Vooral het werk aan de andere kant van het land is enorm geëxpandeerd. Dit betekent dat hij vaak nachten en weekenden van huis is. We hebben zelfs de afgelopen maanden serieus overwogen om te verhuizen naar de andere kant van het land. Helaas moeten deze plannen weer in de ijskast, omdat de verbouwing te zwaar drukt op de vraagprijs van onze woning.

En nu we sinds 2016 in het proces zijn beland van minimaliseren is het maar de vraag of de hele verbouwing überhaupt nodig was geweest. Qua minimaliseren is mijn man pas sinds een aantal maanden “aan boord”, wat erg prettig is. Soms zelfs verbazingwekkend en grappig, omdat ik er nog even aan moet wennen.

Het idee was dat alle kinderen een eigen slaapkamer zouden hebben aan het einde van de verbouwing. Zoals het nu lijkt gaat dat niet gebeuren; onze derde en vierde dochter zijn samen gaan slapen en de slaapkamer die is overgebleven is nu speelkamer geworden. Dit is wel een mooie oplossing. En als ze ouder worden kunnen ze alsnog ieder een eigen kamer krijgen.

Hoe nu verder?

Tsja, we zullen voorlopig blijven wonen waar we nu wonen. Tot de verbouwing klaar is. Op dat moment zullen we gaan bekijken hoe het werk op dat moment verdeeld is tussen het noorden en het zuiden van het land. Of ik dan ook al aan het werk ben en welk effect dat heeft. Hoe oud de kinderen dan zijn en welke invloed een verhuizing op hen heeft zal ook een rol spelen.

Op dit moment betekent het flink door bikkelen voor mij en de kinderen op de momenten dat mijn man van huis is. En voor hem is het ook afzien om telkens van zijn gezin gescheiden te zijn. We gaan zeker niet bij de pakken neer zitten, daarvoor zijn er te veel mooie, positieve dingen in ons leven waar we enorm dankbaar voor zijn. De prachtige lente-dag van vandaag bijvoorbeeld, dat er nog vele mogen volgen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *