Close

Songfestival Euforie!

Het is even na half 2 ’s nachts als ik dit typ, zittend in mijn bed, laptop op schoot. Mijn man verklaart me voor gek, maar ik ben zo hyper dat ik niet kan slapen. Nederland heeft zojuist het Eurovisie Songfestival gewonnen!
Ik heb zolang ik me kan herinneren altijd het Songfestival gekeken, eerst met mijn ouders, later met vrienden en nu met ons gezin. Maar dit -WINNEN- had ik nog nooit eerder beleefd. En ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat het zoveel met me zou doen, het is zo bijzonder.
En ja, ik weet ook dat het songfestival organiseren een enorme berg (belasting-)geld kost, dat het gepaard gaat met een enorme logistieke operatie die zorgt voor bergen CO2-uitstoot. Maar de klimaat-zeurkous in mij delft het onderspit, voorlopig word ik helemaal trots en blij van de winst van ons kleine kikkerlandje.

Dat was natuurlijk niet het enige deze week;

Na een korte nachtrust heb ik weer achter de laptop plaats genomen. Want er was meer leuks te beleven deze week; ik heb onze jongste 3 dochters blij gemaakt met een enorme stapel “nieuwe” kleding. We zijn alle dozen kleding bij langs geweest die ik in de loop van de tijd heb bewaard van alle kinderen. Gelukkig zat er ook deze keer weer een heleboel bij wat weer gebruikt kan worden komend seizoen, zodat ik het alleen hoef aan te vullen met wat kleinigheden. Dat scheelt niet alleen een hoop geld, het spaart ook het milieu, het klimaat.

Ik schreef al een een soortgelijke blog, alleen de daarin genoemde poortwachterslijst gebruik ik al lang niet meer. Het is wel heel leuk om een poosje bij te houden, maar als je midden in het proces van ontspullen zit, is het een enorme opgave om het bij te houden. Het kan wel een goede stok achter de deur zijn als je snel geneigd bent om impulsaankopen te doen.

Activisme

Het is breed uitgemeten in het landelijke nieuws, dus je zal er wel over gehoord hebben, hoe er door activisten varkensstallen bezet werden in Boxtel.

Met activisme op zich is in mijn ogen niks mis. Zolang dit vreedzaam gebeurt, zonder geweld, zonder het overtreden van wetten, zonder iemand te beledigen, intimideren of bedreigen, ben ik van mening dat er prima gedemonstreerd en geprotesteerd kan worden. Dit was in Boxtel helaas niet het geval. In mijn ogen werkt zo’n actie eerder averechts. Dan zie ik liever een actie als One Dam Day.

Op doe-iets-dinsdag tekende ik de petitie voor Stop de kooien, een Europese actie die er hopelijk voor gaat zorgen dat geen enkel commercieel gehouden dier nog in een kooi gehouden mag worden. Wil je ook tekenen? Gebruik dan deze link.

Verkiezingen op 23 mei

In bovenstaande actie is zo’n 90% van de benodigde stemmen al binnen om het op de agenda van het Europees Parlement te krijgen! En om deze punten ook daadwerkelijk behandeld te krijgen is het belangrijk dat de dieren-partijen in Europa veel stemmen krijgen. Daarom stem ik ook op 23 mei voor de Partij voor de Dieren.

Ik heb afgelopen vrijdag een lezing mogen bijwonen van de Europese lijsttrekker Anja Hazekamp van de Partij voor de Dieren. Hierin kregen we ook een interessant kijkje in de manier waarop politiek bedreven wordt in Brussel. Ik werd er niet vrolijk van. Ook hier wil de PvdD iets aan doen, maar het is niet eenvoudig om met 28 landen, 751 mensen te “regeren” en daadwerkelijk iets gedaan te krijgen.

Een beeld zegt meer…

Deze week was voor mij de laatste vergadering, na 10 jaar neem ik dit schooljaar afscheid van de ouderraad op de basisschool. Het einde van een tijdperk.
Het blijft nog wat wisselvallig maar deze week hebben we toch de tuinmeubels schoongemaakt. Nu maar hopen dat we er veel gebruik van kunnen maken!
Of ik een activist ben? Gepassioneerd ben ik zeker, maar ik houd er niet van om mijn mening ongevraagd op te dringen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *